Vision

This world needs too much of a tongue

We’ve lost feeling & being

These days all we do & have to do is explain

Such a waste of time

        Of life

It’s, unfortunately, a fact that we’ve stopped listening 

and therefore understanding.






Flashback: 

Eén jaar rond

+ Einde eerste master in de autonome beeldende kunsten

+ Start tweede master educatie in de beeldende kunsten

+ Start zelfstandige praktijk: instap in het groepsatelier Archipel

+ Expo’s en performances in erkende instituten: Arendberg, de Singel, Remy Wezenbeek galerij, Antwerp Art …

+ Internationale expo en performances: Malta, Valleta contemporary ; Portugal, waking life

+ Rijbewijs

+ Externe jury : secundaire onderwijs GIP

+ Externe jury: intake gesprekken premaster

+ Performance komt meer op de voorgrond (Ritueel, cultuur, zen, site-specifiek)

+ Interactie wordt plots belangrijk. > Sociaal interactief /Kunst & cultuur/

+ Belang van dans > Contact impro, improvisatie, ballet, hedendaags, … Dans krijgt meer aandacht en wordt een nood.

juli '23  

Onder constructie       (NED + ENG)


Eén jaar waarin ik van de wereld proefde. Een zoete kus van de aardbei op de taart.

Mijn huidige fase: onder constructie. Ik herstructureer mijn studio, herbouw mijn atelier, herstructureer mijn lichaam maar vooral mijn geest. Ik hervorm visies en plannen. Ik werk aan de toekomst maar sta in werkelijkheid stil en ga nergens heen. Ik ben, van kop tot teen, en ver daarbuiten, volledig, in totaliteit, onder constructie.

Zijn we niet altijd onder constructie? Vaak blijft er wel iets te vinden wat stabiel lijkt. -Fools we are

 

Danger. All structures are unstable.

‘That’s a profound sutra. Once you realize and accept it, peace arises within you’[i]

 

Aangezien alles beweegt is dit het ideale moment om richting te geven aan deze dynamiek.

Reflectie: Wat willen we en nog belangrijker, hoe willen we het?

 

1.  We verwachten niks, maar we werken vanuit een intentie. Van binnen naar buiten toe:

-        Eliminating the pre-set end is eliminating the system of growth where we constantly need more and a constant need to climb up, up, up. Therefore we eliminate the vacant journey and live the journey instead. Out of the perspective of the now and not the future. Cause the future will always be the future and so will never be lived. We start out of communal inner intention, without expectation.

 

2.  We elimineren het (artistieke) ego. Ik ben enkel een gids.

-        By Eliminating the ego, we say no to the idea of I and say yes to all. It’s not just ‘my world that I created’ and you are the viewer. No, we are in it together. I want to be curious about you. Your ideas and perspectives. And to reach you, I realize I may not hide behind (gallery) walls, institutions, white cubes, and black boxes. Because these are boundaries and so they are not open to all. I’ll meet you in the common space.

 

3.  We bewegen vanuit een gezamenlijke nood.

-        Because we leave the ego behind, the question arises: how then, do we create art? Because, isn’t art a product of this ego? Instead of creating only out of this inner world, we have to look for the outside world. So, let's combine our artistic practice with a common need. With my intentions and interests: the need to find balance. Centered in/through ritual, Zen and movement. The need to escape chaos and the rat races, concrete and the stoic.

 

 

4.  We bewegen vanuit onderzoek

-        At the same time we question this so-called need. Are other people also looking for it?  How are their needs different from mine? I am questioning my believes and needs. I shall research the differences in (re)actions of others. Generation, cultural background, location, the differences between those who have a background in the arts and those who don’t? In what ways do the themes I address, speak to people? Or is it neglected? How so? Why?

-        We don’t set a goal, because it is research. If there was a goal, we wouldn’t have to research anymore, it would be a linear concept. I will work with a circular one. While we are researching we are digging and discovering. I only know my beginnings, my intentions. All the rest, I will tell you about once I’m there.

 

4.1. Onderzoeksveld: Cultuur: Benadering vanuit het bestaan zelve in diverse culturen (filosofie + gewoontes, rituelen, handelingen + artefacten + …)

4.2. Uitvoeringsveld: Kunst: Artistieke verwerking van het onderzoek in de vorm van sociaal interactieve projecten, performances, rituelen. (zie portfolio)

4.3. Methodiek: ? (in ontwikkeling)

4.4. Resultaat: Documentatie op het web + presentaties: terugkoppeling met het kunsten- en cultuurveld.

 

Automatisch ontstaat de vraag: wat is kunst? Wat is cultuur? Waar liggen hun grenzen en hun overlappingen?  

 

5.  We houden vast aan onze visie: intenties van nieuwsgierigheid, balans, gelach en plezier.

-        We are holding on to the essence of life itself. We exist, only to learn. Spend our time wandering the earth, in this vessel of the human body. And isn’t it enough to just exist? Without purpose? To see and find love, in whatever way? Let’s experience life with all our consciousness because that is the only thing we are truly made for. To feel, to be aware, fully aware of being, to be present.

So, even so, I decide to do a research project, these sentences above are my truth, my core. And I will carry it with me every step along the way, the best I can, as I am.



[i] Citaat: E. Tolle. A new earth. Penguin books.


April '23 NED

Net toen ik dacht 'Dit is het!' verloor ik het weer. Verloor ik mezelf weer. En voor de zoveelste keer ben ik terug op zoek.

Geen idee, waar, wie, hoe.... 

Ik zoek naar een doel. Iets wat de moeite waard is. Onweerlegbaar, krachtig van aard. Hoop die me richting kan geven. Die me laat leven in plaats van te sterven. Opnieuw en opnieuw. 

Waar mijn werk een jaar geleden vloeide uit verhalen, vloeit het nu uit een zoektocht. Wat is materie? Wie wil ik zijn? En hoe wil ik zijn. Ritueel en performance zijn mijn vaarwateren geworden, al zijn ze nog ooh zo onbekend. Ik roei door. Dwalend naar een eindeloze horizon in de hoop vaste voet op land te kunnen zetten om daar mijn zaden te planten en te laten bloemen. 


Ik besta. 

Wat ik ooit wilde bereiken heb ik bereikt. Weer is het tijd om te verdwalen en te zoeken. 

Mijn vraag: 

WAT wil ik doen met de rest van dit bestaan? En niet te vergeten, HOE wil ik dit 'wat' bereiken?

...




ENG

Just when I thought "This is it!" I lost it again. Lost myself again. And for the umpteenth time, I'm now searching again.

No idea, where, who, how... 

I'm looking for a purpose. Something worthwhile. Beyond dispute, powerful in essence. A hope that can give me guidance. That lets me live instead of perishing. Again and again. 

While a year ago my work flowed from stories, now it flows from a quest. What is substance? Who do I want to be? And how do I want to be? Ritual and performance have become my waters, though they are still ooh so undiscovered. I row on. Wandering towards an endless horizon, hoping to set foot to land to plant my seeds and blossom there. 


I exist. 

What I once wanted to achieve I have achieved. Once again it is time to stray and search. 

My trivial question: 

WHAT do I want to do with the rest of this existence? Not to mention, HOW do I want to achieve this 'what'?




feb. '22 NED

In mijn ideale wereld is kunst een totaal ervaring. Het gaat 'm niet enkel over een sculptuur/schilderij... en hoe wij ons er toe verhouden. Het gaat 'm over hoe we iets benaderen, wat we voelen wanneer we een ruimte binnen lopen, hoe wij deel worden van iets anders, hoe we voelen wat er word gezegd zonder één woord te moeten uitspreken. In mijn ideale wereld, is mijn sculptuur slechts deel van een verhaal, een onderdeel van een scenografie. Het kunstwerk is de ruimte, het kunstwerk is hoe de omgeving binnenkomt bij jou.

Desalniettemin, het voortdurend creëren van een ruimte, brengt veel kosten met zich mee en zorgt voor een nood aan stockage ruimte. Daarom ben ik constant opzoek naar een ruimte die ten diensten mag staan van mijn werk, maar ook dit is niet evident. Het is een eeuwige queeste.

De sculpturen zelf zijn vaak geïnspireerd door geschiedenis, filosofieën en mythologieën in diverse culturen. Vaak terugkerende thema's zijn het bestaan zelve, het begin van leven of zoektochten naar wat het betekend om te leven, onze eigen diepe kern en hoe we leven (bv. a.d.h.v. rituelen, praktiserende filosofieën,  queestes...)